พรุ่งนี้วันไหว้ครู วันนี้ก็เลยต้องไปไปจัดพาน
ใช้เวลาสามคาบกว่าๆเลยทีเดียว กร้ากๆ
(สรุปคือกรูหาข้ออ้างโดด...)

คาบสี่ขึ้นไปเรียน ปรากฎว่า อาจารย์ไม่ขึ้นมาสอน...
เหลือเวลาอีกครึ่งชม.เลยหนีกลับบ้านกันหมด = =;

ทำพานเสร็จรู้สึกเหมือนกระทง!
เป็นถาดพลาสติด แต่สีน้ำตาล ลายไม้
มีใบสนสีเข้มวางรอบๆ แล้วก็สีอ่อนใบหนาๆวางรอบใน
เอาโอเอซิสวางทับ แล้วปักดอกไม้
รอบแรก จัดไปแล้ว ใบไม้มันเยอะไป เขียวไปหมด
ก็เลยตกลงใจกันว่าจะปักใหม่
พอลองเอาดอกไม้ออกมาหมด โอเอซิสพรุนได้ใจ ฮ่าๆ

รอบที่สอง เอาไอ่พวกดอกไม้ที่เหลือๆ มาปักให้หมด
ใบไม้ไม่ค่อยมี เพราะเอาไปแหย่จมูกเล่น(?)กันหมดแล้ว
ก็ดูได้ละนะ ส่วนใหญ่พวกเพื่อนๆจะช่วยกันจัดมากกว่า
กรูก็นั่งเตรียมดอกไม้ไป..
ตะปูกับกลัดมันแทงนิ้วกรูพรุนพอๆกับโอเอซิสนั่นแหล่ะ
แต่เพื่อนๆเขาก็ชอบละนะ ตามใจละกัน ฮ่าๆ

พรุ่งนี้พิธีไหว้ครู ก็ไม่ได้เรียนสามคาบ
เหลือบ่ายอีกสี่ เรียนชีวะ กับ วิทย์พื้นฐาน(ที่เป็นฟิสิกซ์)
กะจะโดดกันยกห้อง เห็นจะไม่ดี
ก้มหน้ารับกรรมไป....



หงุดหงิดโทรศัพท์ใหม่
เดิมทีไม่ถูกชะตากับตระกูล Express Music อยู่แล้ว
ไอ่พวกรุ่นของบันเทิงเยอะแบบนี้...
แบทมันไม่ทนโคตร! แม้จะใช้โทรอย่างเดียวก็ตาม
ชาร์ตแม่งทุกวัน ตอนใช้ N72 ชาร์ตถี่สุดสัปดาห์ละครั่ง!
(ที่จริง N72 มันก็เครื่องโคตรบันเทิง)
คิดถึงว่ะ... ตอนนี้แม่กับน้องแย่งกันใช้อยู่
แลกกันเหอะ อร้ากกกก

ชอบของเก่าๆนะ อะไรเก่าๆ
มันมีคุณค่าดี ในหลายๆความหมาย



เมื่อคืนทำการบ้านแทบตาย
คือจะว่าไงละ ไม่เก่งคำนวนนี่นา...
ปกติถ้าอยู่บ้านจะมีคนช่วยสอนแล้วแท้ๆ
มาอยู่ทีหอเลยไม่มีใครสอน เครียดตัวเอง
ออนเอ็ม ดีใจ เจอเจ้ด้วย
(ที่เรียกว่าเจ้เนี่ย.. ผู้ชาย แค่ตอนได้ยินชื่อครั้งแรกนึกว่า ญ เท่านั้นเอง)
เจ้เรียนป.ตรีพวกวิศวะ อะไรเทือกนั้นอยู่
เจ้เลยอุส่านั่งสอนฟิสิกซ์ให้
(ทั้งๆที่ยังแก้โจทย์ของตัวเองไม่ออก)
ถึงจะได้ไม่กี่ข้อ แต่ก็ดีใจอ่ะที่ยังมีคนอยู่สอน...

เจ้อยากให้เราทำได้มากกก เลยสอนวิธีลัดตอนเรียนป.ตรีให้
เจ้อธิบายช้าๆ ก็เลยเข้าใจง่ายหน่อย
ยกตัวอย่าง แล้วก็เอาโจทย์มาให้
แล้วก็บอกเราว่า เคยสอนน้องตัวเอง
แล้วสอนเราเป็นคนที่สอง ฮ่าๆ

แต่คิดไปคิดว่า ถ้าเค้าเป็นน้องเจ้จริงเนี่ยคงเป็นน้อง
"โคตรบังเกิดเกล้า"
ดูจากคำพูดคำจา ไม่น่าใช่คนที่ให้ความเคารพกันเลย กร้ากกก

สรุปนอนตีสองครึ่งนั่น!
นึกอยากประชดตัวเอง ไม่ต้องนอนแม่ง
แต่ไม่ไหว คล้ายๆกับมันเค้นพลังในการคิดมากมากกกก
ไม่มีแรงแล้วก็ปวดขมับโคตรๆ
ยืนแล้วทรุดเลย ขำตัวเอง



วันนี้ว่างวันแรกในรอบปี พรุ่งนี้ไม่มีการบ้านส่ง
(แต่รายงานก็เยอะ...)
อยากว่างงงง แบบจริงจังสักที
ไม่มีเวลาทำสิ่งที่อยากทำเลย คิดแล้วเศร้าพิลึก



ช่วงนี้สถานการณ์แปลกๆ
อยากให้รู้ว่าเห็นเงียบๆเนี่ย ไม่พอใจเป็นเหมือนกัน
ถึงจะไม่เคยพูดอะไรบ้างเลยก็เถอะ
อยากให้เป็นแบบเมื่อก่อน ทุกๆเรื่องเลย
เราอาจจะจมกับอดีตเกินไปก็ได้..
แต่เวลานึกถึงอดีตมันก็มีความสุขจริงๆนั่นแหล่ะ
แบบนี้ไงถึงชอบของเก่า!
(บรรทัดล่างสุดเหมือนจะไม่เกี่ยว)



เฉลยบัดดี้ ได้ผู้ชาย...
คนที่เป็นบัดดี้อยู่ก็ผู้ชาย
ทำไมแจ็กพ็อตแบบนี้
ผู้ชายมีห้าคน มาตกใส่กรูสอง....
แม่ง ที่จริงชอบบัดดี้ตัวเอง
ทำอะไรน่ารัก!
เอาของมาใส่ใต้โต๊ะบ้าง กระเป๋าบ้าง ล็อกเกอร์บ้าง
แล้วก็เขียนโน้ตแปะมาให้
นึกว่าผู้หญิง! คือของที่ให้แต่ละอย่างเหมือนไปเลือก..
ผู้ชายน่าจะให้อะไรง่ายๆกว่านี้

ส่วนคนที่เราเป็นบัดดี้อยู่ด้านหลัง
ไม่มีเงินซื้อของให้ เลยเขียนข้อความใส่ post-it แปะให้ทุกวัน
(แปะไว้บนโต๊ะตอนไม่อยู่ โรแมนติกเนอะ!)
แบบว่าซึ้งมาก แอบไปส่องใส่โต๊ะ เก็บกระดาษที่เราแปะให้ไว้ด้วย
เลยซื้อเฟอเรโร่ให้ ฮ่าๆ โดยแอบกินเองไปหนึ่ง = =!
(ไอ่กระบวนการทั้งหมดนั่นเหมือนการตามจีบหญิงเลยวุ้ย)

จบเหอะ...
ปล.พรุ่งนี้พัสดุจะมาถึงแล้วว >w <!